Ik doe het inmiddels zo goed dat ik vandaag om 11.00 uur lekker met mijn bedje naar mama haar kamer ben verhuisd. Dit is natuurlijk erg fijn. Nu kunnen papa en mama mij knuffelen, zonder iedere keer op en neer te moeten lopen naar de kinderafdeling. Papa en mama zitten nu naast mij en papa is met mij aan het spelen. Ik heb ze eens lekker lachend aangekeken. Daar worden ze erg blij van. Eigenlijk moet ik gaan slapen, want ik mag over een uurtje weer bij mama aan de borst en dan ben ik natuurlijk veel te moe van al dat gelach. Nou, hopelijk tot gauw en dan met de mededeling dat ik thuis ben.

Ik ga langzaam vooruit, wordt al weer veel sterker en ga eindelijk plassen. Dat had ik namelijk nog maar één keer gedaan thuis. Ik mag pas naar huis als ik lekker fit en wakker blijf, ik goed plas en het biluraminegehalte op goed niveau blijft. Dat kan dus nog wel een paar daagjes duren. Met mama en papa gaat het goed. Ze zijn wel erg geschrokken, maarruh, ik ben niet voor één gat te vangen.

Als mama en ik weer thuis zijn, zal ik dat natuurlijk op mijn site vertellen. Dan kan iedereen mij snel komen bekijken. Papa, mama en ik zijn heeel erg blij met alle mooie kaartjes en lieve berichten op mijn site. Ook de mooie bloemen en cadeaus doen het goed. Wij worden daar erg blij van.    Bedankt..

Hoi allemaal,

Ik heb een paar dagen niets van me laten horen, maar dat heeft dan ook een reden: na en dag heerlijk met papa en mama thuis te hebben getutteld, bleek ik toch wel heel erg geel te zien. De verloskundige en tante Karin ( ook meteen mijn en mama's verzorgster ) hebben daarom de kinderarts gebeld. Ik ben toen samen met mama op 7 november naar het ziekenhuis gegaan. Ik kreeg een mooi lichtgevend pakje aan om mijn lever te helpen. Na de uitslag van het bloed mocht dit pakje uit. Ik zat ver onder het maximumgehalte. Gelukkig maar.