Gisteren ben ik met mama naar de huisarts geweest en heb ik een zalfje gekregen voor de (schimmel)infectie op mijn voorhoofd. Dit is nog een staartje van het dragen van mijn helm. De berg (is ook een schimmel) die ik had is waarschijnlijk naar de wond op mijn voorhoofd gegaan en veroorzaakt nu de irritatie. Ik hoop dat de zalf goed helpt, zodat ik in Turkije over een week daar geen last meer van heb en lekker bruin kan worden. Op dit kleine mankementje na (ik heb er bijna geen jeuk aan dus dat scheelt) gaat het heel goed met mij en ben ik lekker iedere dag met papa of mama naar buiten geweest voor een wandeling.

Nou, daar ben ik al weer! Papa en mama hebben gisteren besloten dat de helm niet meer past, omdat ik weer erge irritatie op mijn voorhoofd krijg en papa en mama het daarom nu genoeg vinden. Ik hoef hem niet meer op! Het was dus feest gisteren. Papa en mama zijn zeer tevreden met het resultaat en ik ben blij dat ik hem niet meer op hoef. Ik hoef niet eens echt te wennen met slapen en ik krabbel ook bijna niet op de plekjes die geïrriteerd zijn. Nu kan het lekker genezen en kunnen papa en mama me dag en nacht knuffelen. Fijn!
Vandaag heb ik weer een mijlpaal bereikt. Ik kan zelf gaan zitten vanuit kruipstand! Eerst moest mama mij altijd weer in zitstand zetten, maar vanaf nu kan ik het lekker zelf. Ook vind ik het erg leuk om aan de salontafel te gaan staan en alles wat daar op staat te proberen te pakken. Alles is dus naar het midden van de tafel verschoven, want ik mag niet bij de hete koffie en thee. Jammer, dat vind ik juist zo interessant. Dan maar de onderleggers, die zijn ook erg leuk om mee te spelen.

Goed nieuws!!
Ik mag vanaf vandaag af gaan bouwen, omdat ik de afgelopen maanden zo goed mijn best gedaan heb en omdat de dokter nu al zeer tevreden was met het resultaat. Inmiddels is het verschil tussen links en rechts geslonken tot 1 cm en dat terwijl het 2,5 cm was en dat was heel veel zei de dokter, erger dan gemiddeld.
Wat er deze week aan vooraf ging:
Vorige week zijn we teruggeweest naar Livit, omdat mijn voorhoofd rood en geïrriteerd was. Dat werd daarna snel beter.
Deze week heb ik toch weer heel veel last van mijn helmpje gehad, doordat de berg op mijn hoofd steeds erger werd. Dit ging onder mijn helm jeuken. Daar kreeg ik met name 's nachts last van en ik vond het dan fijn om met mijn helm over mijn matras te "schuren" tegen de bedrand aan. Dat was niet de bedoeling, want ik maakte met mijn gebonk (soms uren achter elkaar) de hele buurt wakker.... en papa en mama wisten niet meer wat ze moesten doen. Gisteren besloten papa en mama bijna heel de dag mijn helm af te zetten, zodat mijn hoofdje eens rustig kon genezen en zodat ik 's nachts hopelijk wat minder last zou hebben. En dat heeft geholpen. Vannacht heb ik zo goed als doorgeslapen, op een paar bonkjes na.
Vandaag:
En vanaf vandaag mag ik dus definitief overdag mijn helm af! Jippieajeee.... Als de helm niet meer past hoeven papa en mama niet terug om hem groter te maken, nee, dan mag ik hem helemaal af. Dus als we eind oktober naar Turkije op vakantie gaan mag ik lekker zonder helm vliegen. De dokter zegt dat het voor die ene cm geen zin meer heeft om de helm heel de dag op te houden, omdat vanaf nu mijn hoofd niet meer zo snel groeit en dat het met de groei zelf toch nog wel een stukje verbetert.
Daarnaast heb ik van de dokter een shampoo gehad die ik 4 weken lang 2x per week moet gebruiken om de berg te genezen. De dokter zegt dat berg een diertje is, nou dan vind ik het niet gek dat dat jeukt. Al die beestjes die over mijn hoofd lopen.

Ik heb inmiddels door mijn site een vriendje op afstand, Leroy, die ook sinds kort een helmpje heeft. Hij is een dag jonger dan ik en ook hij gaat vanaf nu een site bijhouden. Zijn site staat bij de linkjes.
Jullie zijn dus weer volledig op de hoogte, dus ik wens jullie voor nu een heel fijn weekend en tot gauw.
Dave

Hoi allemaal,
Nou om te beginnen vind ik het heel fijn dat papa weer thuis is. Nu kan ik veel rustiger gaan slapen, omdat ik ook van papa een nachtzoentje krijg en dat is echt heel wat waard.
Verder gaat het met mij ook erg goed. Ik heb wel veel last van doorkomende tandjes, maar ja, dat heeft toch iedereen?
Ik ben vandaag helaas een week eerder dan gepland terug geweest voor controle van mijn helmpje, omdat heel mijn voorhoofd rood en geïrriteerd was (zie foto onder Redressiehelm). Papa en mama kregen mijn helm ook heel erg moeilijk af, waardoor ik moest huilen. Papa heeft toen alvast het stukje zeem dat er voor de verzachting aan de voorkant in zat verwijderd, omdat dat helemaal nat was van het vocht en dus ook irritatie gaf. Helaas was dit niet meteen voldoende. Daarom zijn we vandaag toch maar even naar Livit geweest. Die meneer zei dat het komt omdat het warm is, dus van het zweten. Hij heeft een heel klein stukje weggeschaafd aan de voorkant van mijn helm en nu moet het weer beter gaan. Ook zei hij dat papa en mama best hun hart mogen laten spreken en de helm dan gewoon wat langer af doen. Dat hadden papa en mama ook al geprobeerd. Het probleem is alleen dat ik zonder helm veel moeilijker ga slapen, omdat ik dan eerst even lekker mijn bolletje wil krabbelen en dan krabbel ik alles kapot. En dat is niet de bedoeling! Verder hebben we ook nog de folder van Livit meegenomen en op de site gezet.

Over een week ga ik met mama terug naar de kinderarts voor controle. Natuurlijk hopen we dat we dan al af mogen gaan bouwen naar alleen de nachten, even afwachten dus. Vanmiddag heeft mama me gewoon heel erg hard laten spelen en me zo moe gemaakt dat ik wel meteen wilde gaan slapen, zelfs zonder helm, dus welterusten en tot volgende week!

Ik ben vandaag naar het consultatiebureau geweest. De dokter was erg tevreden. Ik ben in twee maanden bijna anderhalve kilo aangekomen! Ik ben dus met een inhaalslagje bezig. Ik ben nu 70 cm lang en weeg 7420 gram. De dokter vond ook dat de afplatting al minder was geworden en dat terwijl ik mijn helm nog maar 3,5 week op heb. Ik heb  er nu ook veel minder jeuk van. Dat komt omdat ik er inmiddels gewend aan ben en omdat het, voor mij gelukkig, niet zo warm is. Papa en mama noemen mij motormuis en op het kinderdagverblijf noemen ze me Bob de Bouwer. Nou, dat laatste kan wel kloppen, want ik verbouw alles wat ik tijgerend onderweg tegenkom. Ik gebruik mijn helm ook gewoon als stootkussen en ga dus voor geen obstakel opzij. Als ik mijn helm dan even niet op heb, doe ik me dus wel gauw pijn, want ik moet nog leren dat meubels toch ook erg hard kunnen zijn als je er tegen aan stoot... Tot gauw maar weer!
Groetjes van Dave

Het gaat heel goed met mij. Ik eet erg goed. Ik krijg nu weer een extra flesvoeding voordat papa en mama naar bed gaan, anders wordt ik 's nachts wakker en dat vinden ze niet zo fijn. Ik groei dan ook als kool. Ik vind bijna alles lekker en kan tot nu toe overal tegen. Ik kan nu ook steeds gevarieerder eten. Toch vind ik wortelstamp en bruine bonen met appel het lekkerst. Van fruit vind ik alles lekker.
Met het dragen van mijn helm gaat het ook keigoed. Ik huil niet meer als hij op- of afgezet wordt. Als ik mijn helmpje ('s avonds twee uurtjes) even niet op heb jeukt het wel een beetje, maar dat komt doordat ik nog erg zweet onder mijn helm. Mijn huidje moet daar natuurlijk ook aan wennen. Ik doe verder alles met mijn helm op. Het is wel makkelijk, want nu heb ik een stootkussen, voor als ik omval bijvoorbeeld tegen de spijlen van de box. Ik begin nu ook langzaam iets van kruipen te vertonen. Het lijkt een beetje op de borstcrawl (ik ben aan het oefenen voor de olympische spelen zwemmen over zo'n 18 jaar). Ik rek mijn arm helemaal uit, omdat ik iets wil pakken, en dan schuif ik met mijn buik een beetje naar voren en ga ik draai ik een beetje op mijn zij. Ik probeer dan ook met mijn voeten om vooruit te komen. Dan rek ik mijn andere arm helemaal uit enz. Het duurt wel lang voor ik er ben, maar ik kom er wel! Het zit ergens tussen kruipen en tijgeren in.
Veel plezier vanavond met de kwartfinale van het voetballen. Ik word vast wel wakkergeschreeuwd als er een goal wordt gemaakt voor Nederland, want ik mag nog niet opblijven van mama.

Ik heb vandaag mijn helmpje gekregen. Dit is om de afplatting op mijn achterhoofd te laten verdwijnen. Ik heb een helmpje met een stoere spijkerbroekenmotief. Ik moet dit helmpje vier tot zes maanden gaan dragen en dan 16 tot 22 uur per dag. Dat is best veel. Papa en mama moeten nog wel erg wennen aan het op- en afzetten van dit helmpje omdat het heel zwaar gaat. Heel mijn nek rekt zowat uit en het doet bij het afzetten ook best wel pijn. Dan moet ik even huilen. Mama heeft wat foto's van het aanmeten en van mij thuis met het helmpje op de site gezet (onder redressiehelm). En nu maar hopen dat het helpt!

Vandaag heb ik met papa en mama een hele toer gehad naar ziekenhuizen en zo. Eerst zijn we naar Tilburg geweest. Daar heeft de dokter naar mijn platte achterhoofdje gekeken. Toen bleek dat links en rechts ongeveer 2,5 cm scheelt. Dat vond de dokter best veel. Daarom zijn we daarna naar een meneer geweest die mijn hoofd in het gyps zette (papa en mama hadden jammer genoeg geen fototoestel bij zich). Van deze gypsvorm wordt dan een helmpje voor mij gemaakt, zodat mijn hoofdje over ongeveer een half jaar weer rond is. Over drie weken krijg ik mijn stoere helm (in spijkerbroekenmotief).