Nou, de uitslag valt reuze mee hoor! Ik ben een heel klein beetje allergisch voor boompollen en iets meer voor honden. Ik krijg nu van de dokter een drankje tegen de hooikoorts en dan hoop ik dat de jeuk in mijn ogen minder wordt. Nu het regent, heb ik sowieso minder last er van. De overige dingen zoals voedsel en andere dieren en natuur heb ik gelukkig negatief op gereageerd. Ik kan dus gewoon door het gras rollebollen als ik dat wil ;-))

Vandaag ben ik heel stoer geweest. Papa en mama hadden het vermoeden van hooikoorts en daarom ben ik naar de huisarts geweest. De dokter vond dat ik eerst bloed moest prikken, voordat ik medicijnen krijg. Toen ik aan de beurt was bij het bloedprikken was ik superstoer. Ik keeg gewoon naar hoe de mevrouw de spuit in mijn arm deed. Ik piepte wel wat, en zei dat het pijn deed (terwijl ik bleef kijken), maar ik heb niet gehuild!! Mama vond dat ik een echte grote vent was en vertelde dat zelfs sommige grote mensen erg hard mopperen als ze een prik krijgen. Nou ik niet hoor!! En nu maar wachten op de uitslag. Ondertussen heb ik natuurlijk wel last van mijn ogen en een snotneus.

Ik ben vandaag weer naar de tandarts geweest. Het blijkt dat mijn gaatjes weer zachter geworden zijn en dus kwetsbaarder. Toch poets ik samen met mama drie keer per dag. Nu heeft de tandarts mijn tanden een fluoridestoot gegeven en moet ik over drie maanden terugkomen. Ik was wel heel stoer, want ik wilde als eerste in de stoel en heb geen krimp gegeven. Toen we klaar waren mochten we met een muntje een cadeautje uit de automaat halen.

We zijn vandaag naar de tandarts geweest. Eerst ging mama liggen en daarbovenop ging ik op mijn rug liggen. Zo vertelde de tandarts het. Ik moest daar erg om lachen. Ook toen de tandarts in mijn mond keek en begon te friemelen met zijn spiegeltje moest ik lachen. De tandarts vertelde dat ik 4 heel zwakke plekjes heb, dus bijna gaatjes. Ik moet nu 3 maanden 3x per dag poetsen en fluoridetabletjes voor het slapen gaan innemen. Dan moet ik terugkomen, zodat de tandarts kan zien of het niet erger is geworden en eventueel met mama bespreken wat er dan moet gebeuren. Dus poetsen!!!!

Ik ben vandaag naar het consultatiebureau geweest voor de laatste controle en prikje. Mama had me al goed voorbereid en ik wist precies wat me te wachten stond. Eerst heeft mama een tijdje met de mevrouw gepraat en daarna moest ik proberen plaatjes te benoemen op een bord, met een gekke bril op (half afgeplakt). Ik vond dit niet zo interessant om te doen en maakte er daarom een potje van (of ik kon het echt niet goed zien). Daarom moet ik daarvoor nog een keertje terugkomen. Verder deed ik alles daar erg goed. De mevrouw hoorde nog wel een ruisje bij mijn hart. Dat moeten papa en mama in de gaten houden. Bij het prikje zelf ben ik echt heel dapper geweest. Ik heb niet gehuild. Sterker nog, ik had pas door dat ze een prikje had gegeven toen de spuit er al uit was. Deze dokter was heeeeel slim. Daarna mocht ik van mama iets lekkers uitzoeken in de winkel.

Ik ging vandaag met mama mee naar de tandarts voor de tweede keer. De vorige keer had de tandarts twee zwakke plekken gevonden in mijn rechterbovengebit (bijna gaatjes). Dit moesten we dus goed bijhouden. Ik heb heeeeel goed gepoetst, want het was niet erger geworden. Wel had ik deze keer een beetje pech. Mama mocht eerst op de stoel gaan liggen en ik moest even bij de deur gaan staan van de dokter. Maar toen kwam de assistente binnen"gevallen" en botste met de deur hard tegen mijn hoofd. Ik moest erg hard huilen. Toen mocht ik bij mama op schoot en toen mama achterover ging (ik dus voorover) mocht ik zo blijven liggen om met de tandarts mee te kijken in mama's mond. Toen moest ik erg lachen (mama ook, maar dat was wat lastig met haar mond open). Ik vroeg ook nog aan de tandarts of mama goed gegeten had??? De tandarts zei van wel en vroeg toen aan mij of mama ook goed gepoetst had. Nee, zei ik toen...(mama mompelde toen iets, maar dat kon ik niet verstaan). Toen ik aan de beurt was wilde ik alleen in de stoel, stoer he! Ik had dus goed gepoetst, maar de tandarts adviseerde om fluoridetabletten bij te gaan slikken voor het slapen gaan, na het poetsen. Dat gaan we dus doen, want boren dat willen we niet!

Omdat ik net drie geworden ben mocht ik weer een keer naar het consultatiebureau. Ze vonden dat ik er goed uitzag en het goed doe. Ik ben niet erg zwaar, maar dat zien ze tegenwoordig liever dan andersom. Ik heb ook een ogentest gedaan. Daarbij moest ik op eend gaan staan en naar de muur kijken, waar mooie plaatjes op stonden. Ik kon echt heel ver kijken. Bij allebei mijn ogen ging ik bij dezelfde regel de mist in. Met die gekke bril op zag ik het niet meer zo goed en ging stiekem een stapje vooruit, maar ze zag het en ik moest terug. Toch vond de mevrouw het dat ik het erg goed gedaan had. Ook moest ik van blokjes een treintje namaken, nadat ze de trein weer kapot gemaakt had, dat ze had gemaakt. Ik corrigeerde haar en zei dat het geen treintje was, want het had geen wielen. Mama en de mevrouw moesten hier erg om lachen. Uiteindelijk heb ik toch maar even laten zien dat ik het wel na kan maken, maar het was geen treintje!

Ik ben vandaag met mama meegeweest naar de tandarts. Eerst mocht mama in de stoel. Ik mocht naast de assistente staan, maar vond het eigenlijk veel interessanter om te zien wat de tandarts zelf allemaal deed en mocht toen naast hem meekijken. Ik vond het niet eng. Ook mocht ik helpen met het maken van foto's van mama's tanden. Ik mocht op het knopje drukken (nadat we ons verstopt hadden achter de muur). Toen mama klaar was mocht ik. Ik wilde graag in de stoel en alleen. Mama mocht er niet bij. Ik deed netjes mijn mond open en de tandarts kon het goed zien. Hij zei dat ik heel goed mijn tandjes moest blijven poetsen want ik heb bijna twee gaatjes. Toch poets ik al twee keer per dag. Maar nu ga ik nog beter poetsen, want het heeft wel indruk gemaakt. Mama kan zo veel vertellen, maar als de tandarts het zegt, dan zal het wel waar zijn. Toen we naar huis gingen kreeg ik ook nog zo'n mooi mondkapje mee om mee te pronken thuis.

Ik ben vandaag naar het consultatiebureau geweest. Mick mocht eerst. Ik vond het allemaal prima, want er viel genoeg te ontdekken in de speelhoek. Af en toe vroeg ik de aandacht, maar ik vond het ook wel interessant om te zien hoe Mick onderzocht werd. Ik liep daar stoer rond met mijn ochtendjas aan. Toen Mick klaar was mocht ik op de tafel liggen! Ik werd helemaal onderzocht en mocht toen ik weer van de tafel af kon plaatjes uit een boekje benoemen en dat ging natuurlijk heel erg goed! Mijn voetje staat nog wel een beetje scheef, maar volgens de dokter komt dat helemaal goed. Daarna kreeg Mick nog een prikje. Hij moest erg huilen. Toch vond ik het grappig en ik wil alles wat Mick krijgt ook, dus ik riep hard. Ik ook prikje! Maar ik kreeg hem niet. Flauw he?

Ik ben donderdag eerst met mama bij de huisarts geweest, omdat ik duidelijk niet lekker was en hoge koorts had. Ik zat veel met mijn handje bij mijn keel en zei dan au. Ook dronk en at ik bijna niet, terwijl het buiten 30 graden was. De huisarts zei dat mijn oortje wel wat rood was en ik waarschijnlijk een oorontsteking heb gehad. Zij heeft verder niet in mijn keel gekeken. Mama moest me maar waterijsjes geven. Helaas wilde ik deze ook niet en in het weekend wilde ik helemaal niet meer eten en drinken. Verder speelde ik wel gewoon en had ik geen koorts meer. Ik ben ook nog meegeweest naar de camping bij tante Karin. Dit vond ik echt geweldig. Ik keek mijn ogen uit.
Toch is mama zondagavond nog met mij naar de huisartsenpost geweest, omdat ik weer heel de dag niet wilde drinken en ik ook geen plasluiers meer had. Deze dokter keek wel in mijn keel en zei dat ik keelontsteking heb. Mijn oortjes zagen er goed uit. Ondertussen dat hij met mama aan het praten was, was ik de boel daar aan het ontdekken. De weegschaal was een mooi object om te verplaatsen en ik speelde verstoppertje achter de tafel. Door deze acties vond de dokter mij te ondernemend voor een antibioticakuur en we moesten het nog 2 daagjes aankijken en kreeg ik wel wat paracetamol tegen de pijn. Maandag heb ik al wat beter gedronken en dinsdag mocht ik gewoon op het kinderdagverblijf spelen. Daar is het gisteren en vandaag erg goed gegaan. Ook thuis heb ik weer normaal gegeten. Het ziet er naar uit dat het weer beter gaat. Gelukkig maar, want keelpijn is niet fijn.

Ik ben vandaag met mama en oma naar de kinderfysiotherapeut geweest. Het blijkt dat ik hyperlax ben. Dit betekent niet dat ik erg lui ben, maar dat mijn gewrichten soepeler zijn dan bij een ander. Ik kan daardoor mijn voetje heel erg scheef zetten en er kan sneller iets uit de kom raken bij mij. Hierdoor ben ik waarschijnlijk ook zo laat los gaan lopen. Ik moest eerst voldoende kracht hebben om mijn evenwicht te kunnen bewaren.  Dit is iets wat blijft, maar waar ik niet veel last van hoef te hebben. In eerste instantie hoef ik geen steunzolen, maar schoentjes met een bobbeltje erin, zodat mijn voetholte wat extra ondersteuning heeft. Ook moeten mijn schoenen aan de achterkant stevig zijn. Ik hoef dus geen extra oefeningen te doen en mag thuis zoveel mogelijk op blote voeten lopen. Ik vond het allemaal wel erg leuk hoor. Ik mocht met van alles spelen en speeltjes aan oma geven. De mevrouw zat mij steeds onder mijn voeten te kietelen, dat vond ik wel gek.

Mick en ik zijn afgelopen vrijdag bij de osteopaat geweest. Ik omdat ik mijn voetje raar neerzet en waarschijnlijk daardoor nog niet losloop en Mick om na te kijken of hij geen voorkeurshouding heeft, zodat hij geen redressiehelm hoeft zoals ik gehad heb. Het verhaal van Mick vind je terug op zijn site. Ik mocht van de "dokter" op een grote ligtafel op mijn rug gaan liggen. Mama ging erbij zitten om met me te spelen, zodat ik niet zo goed in de gaten had wat die man allemaal deed. Ik bleef dan ook een hele tijd heel goed liggen. Toen ik het eenmaal zat was riep ik hard "Klaar". Maar hij was nog niet klaar.... Mama heeft alle speeltjes die er waren uit de kast getrokken om me maar af te leiden en dat lukte. Ik mocht op een gegeven moment gaan zitten en toen vond ik het weer even prima, want het duurde wel lang hoor. Ongeveer een half uur. De dokter vertelde mama dat ik toch nog steeds een voorkeurshouding voor rechts (aan de rechterkant is het allemaal wat stroever) heb en dat ik daardoor waarschijnlijk ook mijn evenwicht niet zo goed kan houden. De meeste kinderen raken dit kwijt bij het kruipen, nou ik dus niet.... De dokter heeft nog het een en ander losgemaakt en heeft papa en mama een oefeningetje meegegeven om mijn ruggewervels soepel te maken. Dus dat gaan we doen terwijl ik Bob de Bouwer kijk. Ik hoef verder niet terug te komen. Binnenkort krijg ik ook een uitnodiging (via het consultatiebureau) voor een kinderfysiotherapeut, die dan ook even naar mijn voetje gaat kijken. Misschien moet ik wel steunzolen of zo iets. Even afwachten dus.

Mama en ik zijn gisteren naar de allergoloog geweest voor controle. En het is feest!! Ik hoef niet meer mee met mama. De allergoloog vond mijn huidje zo gaaf! Ik moet alleen nog de ei, vis, pinda en noten uitproberen en dan kan ik (voor zover bekend) alles eten!

Ik ben inmiddels goed gewend aan mijn nieuwe  kamer en slaap er prinsheerlijk in. Ik wil wel eerst met mijn radiocasettedek spelen voordat ik onder de dekens kruip. Als ik de radio aan zet en er komt geluid uit dan steek ik mijn vinger omhoog, zo van "hoor!". En ik wijs naar alle Bob de Bouwer stickers en probeer Bob te zeggen. Op dit moment is het bbbb.. Maar ik leer het vanzelf wel. Mama is ook nog naar de verloskundige geweest, maar dat kunnen jullie lezen op de site van mijn broertje of zusje.

Afgelopen vrijdag ben ik bij het consultatiebureau geweest voor controle en voorlopig mijn laatste prikjes. Ik ben in vier maanden tijd ruim 1200 gram aangekomen en 4,5 cm gegroeid. Goed hè? Ik eet dan ook erg goed op het moment. De dokter en de verpleegkundige vonden dat mijn huidje er erg goed uitziet en gaven me dan ook volop complimenten.  
Ik kreeg wel 2 prikken! Eerst kreeg ik er 1 in mijn arm en daar werd ik erg boos om. Doordat ik nog zo boos was voelde ik de prik in mijn been niet meer. Ik heb er gelukkig nog niet veel last van gehad. Wel ben ik na de prikken weer verkouden geworden en moet ik meer hoesten.

Ik ben bijna van de opvolgmelk af. Mama maakt nu het laatste pak op en ik krijg in plaats daarvan karnemelk, kwark of yoghurt. Ook mag ik nu smeerkaas op brood. Lekkerrr! Ik reageer daar dus niet allergisch op!! Papa en mama zijn hier erg blij mee. Als de uitwerking van de prikken is uitgewerkt, krijg ik ook heel langzaam de pure melk geïntroduceerd. Hopelijk kan ik ook daar tegen. Dan kan ik dat met trots aan de allergoloog gaan vertellen en kunnen we vragen wat ik nu nog mag proberen. Waarschijnlijk de soja. Daarna zal ik denk ik voorlopig nog de ei, vis en schaal- en schelpdieren en pinda en noten moeten laten staan. Maar daar valt goed mee te leven toch?

Dit was het wel weer voor nu.
Tot gauw!
Dave

Ik ben vandaag met mama bij de allergoloog in Tilburg geweest en hij heeft weer even gekeken hoe het met mijn huidje gaat. Hij vond die rode plekken (van mijn helm) op mijn voorhoofd niet zo mooi, maar mama heeft uitgelegd dat dat geen eczeem is, maar irritatie van de helm. De dokter vond dat ik er goed uitzag en verwacht niet dat ik voor veel dingen allergisch zal zijn, omdat ik tot nu toe alles wat ik gegeten heb goed verdraag en totaal niet op reageer. Hij zei dat ik later misschien best wel eens hooikoorts of zo iets zal krijgen, maar hij verwacht geen ernstige dingen meer. Papa en mama waren daar natuurlijk heel blij mee. Over een half jaar (na de winter) mag ik melk gaan proberen. Spannend!
Verder gaat het ook heel goed met mij. Ik ben nu wel een beetje bang als mama de kamer uit gaat en ik haar niet meer zie. Ik denk dan dat ze noooooit  meer terugkomt en ga heel hard huilen. Ook op het kinderdagverblijf vind ik de vaste leiding liever dan bijvoorbeeld de stagiaires, omdat ik die niet zo goed ken. Ik begin dus een beetje eenkennig te worden en verlatingsangst te krijgen.  

Ik heb vandaag een gehoortest gehad op het consultatiebureau en guess what! Ik was de eerste die het goed deed. Mama en ik zaten tussen twee boxjes in en er zat een vreemde mevrouw tegenover mij. Zij trok met twee blokjes steeds mijn aandacht en daarna kwam uit een van de twee boxjes een geluidje. Ik keek iedere keer meteen de goede kant op! Wat een rare dingen, eerst komen er vogelgeluidjes uit en dan weer zware tonen. Toen er buiten een vogeltje floot was ik wel even afgeleid want dat vond ik echt veel leuker. Ik had het heel goed gedaan, maar daar was mama dan ook niet bang voor, want volgens haar mankeer ik niets aan mijn oren..... (wat bedoelt ze daar nu weer mee?).
En voor de geïnteresseerden: met mijn hoofdje gaat het ook steeds beter. De berg is bijna weg, alleen mijn voorhoofd is nog wat rood, maar dat komt ook doordat ik nog af en toe over mijn hoofd wrijf met mijn knuffel als ik moe ben. Dat vind ik gewoon fijn. De leidsters op het kinderdagverblijf kenden me bijna niet terug zonder helm. Karin moest zelfs even goed kijken waar ik nu was....Zo kan ik me mooi lekker even verstoppen en stiekeme streken uithalen. Nou doei, tot de volgende keer!

Nou ik heb weer van alles meegemaakt hoor! Ik heb deze week bijvoorbeeld geleerd hoe ik me op mijn buik kan rollen en dat vind ik echt wel handig. Ik mag nu ook af en toe op de grond oefenen in plaats van in de box en dat is gaaf! Kletsen kan ik ook al goed: ik zeg bijvoorbeeld dadada en lalala en iets van dladladla.

Vanmiddag zijn we ook nog naar mijn andere dokter in Eindhoven geweest en die vond dat ik goed gezond was. Ik ben wel klein, maar niet te en ik hoef daarom pas in oktober terug te komen. Ik mag dan ook eindelijk terug naar 4 flesvoedingen. Daarnaast krijg ik een fruit- en groentehapje. Ik mag van papa en mama ook lekker op een rijstewafeltje sabbelen en dat vind ik maar gek hoor. Nu kan ik eindelijk iets zelf in mijn mond steken en ook nog opeten, vind ik het zo'n gek ding (voelt en ruikt raar) dat ik het steeds maar ronddraai in mijn handen.

Ik ben vandaag gewogen op het consultatiebureau, omdat mama vond dat ik niet genoeg aankwam en omdat ik vaak na twee uur al weer wilde eten en dat vindt mama niet zo handig. Mama heeft hierover gisteren gebeld met een verpleegkundige van het consultatiebureau. Ze hebben samen afgesproken dat ik eerst bij mama aan de borst mag eten en ik daarna nog een beetje flesvoeding mag hebben. Deze fles houd ik zelf vast als ik in de box lig. Knap toch?
Op het consultatiebureau blijkt dat ik toch nog 400 gram ben aangekomen de afgelopen vier weken, dus dat valt wel mee. Ik weeg nu 5490 gram. We gaan wel door op de afgesproken wijze, omdat mama er na een dag al achter is dat ik beter slaap (langer tussen de middag bijvoorbeeld) en dat ik pas na vier uur honger heb. Zo heeft mama ook nog een beetje tijd om iets te doen (wordt er eindelijk iets gedaan in huis).

Vandaag ben ik weer naar het consultatiebureau geweest. Ik ben niet veel aangekomen (70 gram), maar wel 1,5 cm gegroeid. De zuster vond me er gezond uitzien en vond het helemaal niet erg dat ik niet veel zwaarder ben geworden. Dat komt waarschijnlijk doordat ik een beetje verkouden ben geweest. Ik heb vandaag ook mijn laatste DKTP prikje gehad en hoef de komende 7 maanden gelukkig geen prikjes meer, want echt fijn vind ik het niet hoor.

Verder gaat het ook goed met mij. Ik begin al lekker te "spelen" en pak zelf iets dat binnen handbereik ligt. Ik begin me al een beetje op mijn zij te draaien als ik naar speelgoed achter mij wil kijken. Nog even en dan.... rollen maar.

Eergisteren ben ik naar een osteopaat geweest. Deze heeft mijn hoofdje zodanig "gemasseerd" dat ik mijn voorkeur voor rechts kwijt ben. Het bleek dat mijn bovenste ruggenwervel naar rechts stond. Hierdoor had ik moeite om mijn hoofdje naar links te draaien; ik kon het wel, maar vermeed het liever. Ik vond het helemaal niet erg wat die dokter deed, integendeel, ik begon zelfs te gapen van de ontspanning en zat zelfs een beetje te lachen.
Mama heeft daarna goed op mij gelet en het valt haar op dat ik nu al met mijn hoofdje naar links in slaap val en ook naar mijn speeltjes aan de linkerkant kijk. Het kost mij nu minder moeite. Fijn hè! Ik mag over drie weekjes nog een keertje terugkomen om te kijken of alles goed gaat. Nou ik ga er hard aan werken hoor!

Vandaag was het tijd voor het consultatiebureau. Ik weeg inmiddels 5030 gram (weer een halve kilo zwaarder) en ben 60 cm groot (zo'n 3 cm gegroeid). Dit is allemaal volgens het boekje. Vandaag heb ik ook mijn tweede prikje gehad (DKTP) en ben hierdoor een beetje van slag. Zodra ik mijn beentje beweeg (en vergeten ben dat ik dat niet moet doen) doet het zeer en begin ik flink te huilen, maar ik kan af en toe tussendoor toch nog wel lachen hoor. Ik heb vandaag om mezelf te troosten dan ook mijn duim maar eens opgezocht, omdat mama niet altijd tijd heeft om mijn speentje meteen te geven. Ik heb lang naar die duim gezocht, maar nu toch eindelijk gevonden. Nou als er weer eens iets bijzonders is, laat ik het natuurlijk weer weten. Tot gauw!

Ik ben vandaag weer naar het consultatiebureau geweest. Daar bleek dat ik al een kilo ben aangekomen. Ik weeg nu 4510 gram. En de omtrek van mijn hoofdje is ook met 3 cm. gegroeid. Mama merkt dit dan ook heel goed, want ze krijgt mijn rompertjes bijna niet meer over mijn schedel heen. Papa en mama hebben mij zelf ook grofweg gemeten en het blijkt dat ik toch al zo'n 7 cm. ben gegroeid. Ik ben op de groeigrafiek van de onderlijn af en mag nu bijna meedoen met de middenmoot. Oftewel ik groei harder dan nodig is, dus dat is natuurlijk hartstikke fijn!
De zuster vond mij een erg vrolijk mannetje en vroeg mama of ik altijd zo ben. Mama kon dit alleen maar bevestigen. Ik heb ook nog even geflirt met de zuster toen ze mij aankeek en daarna haar hoofd naar links en naar rechts bewoog. Ik vond dit wel een heel leuk spelletje.
Die vrolijkheid was alleen gauw over toen die zuster mij een prik in mijn been gaf (1e DKTP). Ik werd rood van woede en begon flink te schreeuwen, maar ik ben een sterke vent en toen mama mij oppakte was het al weer over. Goed he?
's Avonds was ik wel een beetje gefrustreerd, omdat het erg pijn deed, zodra ik mijn been bewoog. Mama heeft er toen een nat zakdoekje omheen gedaan en mij lekker vertroeteld. Toen zakte het wat. Ik heb 's avonds gewoon lekker geslapen en werd om 7.00 uur weer gezond wakker. Pfff gelukkig maar. Overdag zorgde ik zelf gewoon dat ik mijn linkerbeen niet bewoog, zodat het geen pijn deed. Handig toch? Daar heb ik mama echt niet voor nodig, hoor.

Mama en ik zijn vandaag naar het consultatiebureau geweest. Ook daar ben ik gewogen en is mijn lengte gemeten. Het grappige is dat ik nu 51,5 cm lang ben en 3530 gram weeg. Dit zou betekenen dat ik in een dag tijd een cm. gekrompen ben en 65 gram aangekomen. Knap he!
De arts bij het consultatiebureau was zeer tevreden en vond me er erg goed uit zien. Ik moet alleen af en toe in plaats van naar rechts naar links gaan kijken, zodat mijn hoofdje aan de rechterkant niet helemaal plat wordt. Dat vind ik eigenlijk helemaal niet zo leuk, want ik kijk gewoon het liefst naar rechts. Over een maandje moet ik weer terugkomen en dan krijg ik ook mijn eerste prikje :-(

Inmiddels slaap ik 's nachts ook aardig door. Ik krijg rond 21.00 mijn laatste voeding en dan roep ik tussen 3.00 en 4.00 mama pas weer.  Daarna ga ik nog even slapen en roep ik tussen 7.00 en 8.00 om mama. Papa staat dan gelijk met mij op om naar zijn werk te gaan en mama heeft zo ook haar 8 uurtjes per nacht geslapen. Ik ben nu overdag dan ook veel wakker in plaats van 's nachts. Dat vinden papa en mama toch wel erg fijn.

Zodra mama weer nieuwe foto's op de site heeft geplaatst zal ze dit nog even melden.  

Vandaag ben ik voor controle bij de kinderarts geweest. Dat vond ik helemaal niet leuk. Eerst moest mama even met de dokter praten en daarna werd ik helemaal uitgekleed en deed de dokter zo'n koud ding op mijn buik. Ik heb niet gehuild, maar vond het ook niet echt fijn. Ik weeg nu 3465 gram en ben 52,5 cm lang. Ik ben volgens de dokter een klein manneke, maar nog net niet te klein. Ik moest van de dokter ook nog even bloed laten prikken om mijn ijzergehalte te controleren, omdat hij vond dat ik wat bleek zie. Nu moest ik wel huilen. Wat doet dat pijn zeg! De uitslag is dat het gehalte wel aan de lage kant is, maar niet verontrustend. Ik hoef daarom niet terug te komen bij de dokter. Papa en mama houden mij natuurlijk wel erg goed in de gaten. Als ik weer sloom word dan moet ik toch nog een keertje langs komen.

Morgen ga ik met mama voor het eerst naar het consultatiebureau. Dus jullie horen gauw weer iets van mij.